Download de diapresentatie van lies hier


Lies was opgewekt, zorgzaam en loyaal

Lies werd op 7 juni 1936 geboren als Elizabeth Tannetje. Ze was het enige kind van Corrie Melis en Bram Mommaas, stoffeerder bij Bischoff. Lies stond in Vlissingen bekend als het meisje met de krullen omdat haar moeder altijd pijpenkrullen in haar haar maakte. Lies woonde, met uitzondering van haar evacuatie tijdens de oorlogsjaren, haar hele leven in de Bouwen Ewoutstraat. Het meest op nummer 28, het huis van haar grootvader. Tot ze trouwde met Kees Roose was ze coupeuse bij Bischoff. Met Kees kreeg ze zoon Jan en twee dochters Corrie en Petra.

Lies was opgewekt, zorgzaam en loyaal
En ze was zelfstandig, reislustig en ondernemend.


Van haar vader leert ze met gereedschappen werken en haar eigen fiets repareren. Met haar vriendin van het atelier Corrie Witte gaat Lies kamperen, Ze maken zelf regenkleding en een oude paardendeken dient als slaapzak. Koken gaat op een primus. En dat gaat allemaal mee op de fiets. Op de kampeerplaats is het wel even zoeken, want er zijn wel plaatsen voor jongens alleen, maar niet voor meisjes! En bij de jongens kamperen, dat gaat natuurlijk niet. Uiteindelijk mogen ze hun tentje opzetten op het familieveld. Later, als ze al kinderen heeft, leert Lies autorijden. Omdat Kees niet mee wil op vakantie, neemt ze alle drie de kinderen en een grote bungalowtent mee in de auto. Op naar Frankrijk. Als tijdens die reis de uitlaat kapot gaat, kruipt ze onder de auto en repareert het geheel met een leeg limonadeblikje. In 1994 vliegt Lies voor het eerst. Ze gaat Corrie en haar gezin opzoeken, die een jaar in Spanje wonen. Twee jaar later vliegt Lies helemaal naar Australië om haar geëmigreerde neef Piet en zijn vrouw Dinie op te zoeken. Met hen maakt ze een mooie rondreis door west Australië. Op de terugweg heeft ze een Stop Over en bezoekt ze in haar eentje Kuala Lumpur. Met Jan Peters reist ze naar Italië, Oostenrijk en Noorwegen.

Lies was opgewekt, zorgzaam en loyaal
En ze was natuurliefhebber, plantjeskenner en stekjesverzamelaar.


Door de evacuatie in de oorlog komt het gezin Mommaas in Baarland terecht. Daar heeft Lies het geweldig naar haar zin. Ze speelt met witte muizen en rupsen en brengt de paarden naar de wei. Alleen stieren, die mijdt ze. Ze jagen haar angst aan. Als ze langs een weiland loopt, verstopt ze alles wat rood is, zelfs de strik in haar haar. Ze is zelfs bang van een stier met “melkers”. Lies houdt ook van plantjes. Op ieder vrij stukje op haar plaatsje en balkon staan stekjes en plantjes, net als in alle vensterbanken en op het keukenaanrecht. Als ze bij zoon Jan op bezoek gaat eindigt ze steevast in de tuin. Kijken welke plantjes er allemaal staan en snel even wat onkruid trekken. Elk jaar in juni gaat ze naar de natuurstudieweek. In Limburg zoekt ze naar zeldzame plantjes en dieren. De aandacht voor de natuur is er altijd, niet alleen tijdens de natuurstudieweek. Zo fietst ze eens met Corrie over een dijk met klavers. Ze stopt ineens, loopt een stukje terug en plukt een klavertje vier. “Ja” zegt ze, tegen de verbaasde Corrie “die zag ik staan”. Haar hele leven vindt ze klavertjes vier, soms met en soms zonder het bijbehorende geluk.

Lies was opgewekt, zorgzaam en loyaal
En ze was creatief, muzikaal en een verenigingsmens.


Lies gaat, net als haar vader, bugel spelen bij de harmonie Sint Caecilia. Ze is een van de eerste dames in het orkest. Ook begint ze met het houden van een aquarium en wordt lid van de aquariumvereniging Barbus Congonius. Ook daar is ze de eerste vrouw in de vereniging. Zestig jaar lang gaat ze trouw iedere maandag naar Caecilia en dinsdag naar de aquariumclub. In de tussentijd naait ze kleren. Later gaat ze ook kaarten maken. Van theezakjes en mooie plaatjes. Voor elke gelegenheid weet ze wel een bijpassende kaart te maken. In 2004 wordt ze voor al haar vrijwilligerswerk als bestuurslid van de beide verenigingen en voor het vele werk als mantelzorger voor familie en buren onderscheiden met een lintje. Ze wordt Lid in de orde van Oranje Nassau. Op de dag van de uitreiking van de lintjes wordt Caecilia gevraagd te komen spelen. Uiteraard is Lies, die van haar eigen lintje niets weet, van de partij. Groot is haar verbazing als na het uitreiken van de lintjes het licht op haar gericht wordt en zij zelf wordt onderscheiden. Een moment dat ons nu nog regelmatig doet glimlachen omdat ze voor haar zo onverwacht en volgens ons zo enorm verdiend, wordt onderscheiden door Burgemeester Dok- van Weele.

Lies was opgewekt, zorgzaam en loyaal
en ze was gezellig, spontaan en een mensenmens


Tijdens de oorlog wonen haar oom Thijs en tante Marie met hun kinderen Piet, Joop en Ted en de kinderen van oom Louis, Jo en Wil vlak bij Lies. Zij spelen graag met elkaar en de band die daar ontstaat, blijft een leven lang duren. Ook jonger zusje Lydia wordt later in het groepje opgenomen. Als ze 16 is wonen oom Thijs en Tante Marie in Eindhoven. Lies logeert er graag en fietst daar helemaal naar toe. Ook tijdens de drukke periode met een jong gezin bezoekt Lies haar kennissen en vrienden, zo gaat ze met de kinderen iedere zondag naar de buren Jaan en Finus. Aan de natuurstudieweek houdt Les goede vrienden over. Haar nicht Henny is kind aan huis. Ze wandelen samen en spelen Rummykub. Met Amy, die haar helpt in het huishouden, eet ze suikerhartjes. Ze maakt kaarten met Annie en bezoekt haar vriendinnen Reini, Jannie en Sonja. Lies gaat graag bij Cor en Petra eten en speelt dan enthousiast met de hond. Naar de muziekrepetitie rijdt ze mee met Jaap en daarna blijft ze gezellig bij Jaap en Riet. Ze logeert ook vaak in Delden bij Corrie en Rob. Daar gaan ze samen fietsen. Ze blijkt op enig moment de weg beter te kennen dan Corrie zelf.

Lies was opgewekt, zorgzaam en loyaal,
En ze was een aandachtige, trouwe mantelzorger.


Lies zorgt voor haar man en gezin, haar ouders en ook haar schoonouders. Haar schoonvader verbouwt na zijn pensionering 17 jaar lang het huis aan de Bouwen Ewoutstraat. 17 jaar lang haalt Lies haar schoonvader ’s morgens op in Koudekerke en brengt hem ’s avonds weer terug. Als in 1990 kleinzoon Stefan wordt geboren, rijdt ze midden in de nacht naar het ziekenhuis in Hengelo waar Corrie ligt. Ze is er bij als Stefan wordt geboren. Een kraamverzorgster is niet nodig, want Lies is er. Ook als kleindochter Iris in 1993 wordt geboren is Lies erbij. Om voor Stefan te zorgen en het kramen op zich te nemen. Later zorgt ze voor Finus Cysouw, de buurman van nummer 24. Iedere dag gaat ze daar even langs om te kijken hoe het met hem is. Ze zorgt ook vele jaren voor Jan Peters. Tot het niet meer gaat, ze ziek wordt en zelf verzorgd moet worden. Daar heeft ze moeite mee. Ze wil zelf de regie houden en verzet zich tegen het ziek zijn. Tot ook dat niet meer gaat en ze zich er aan moet over geven. Dan hoeft het ook niet meer voor haar. Zo gaat ze afwachtend naar het einde. Ons machteloos en verdrietig achterlatend.

Lies was opgewekt, zorgzaam en loyaal
Maar ze was bovenal onze lieve moeder en oma
Die we heel erg zullen blijven missen.

Jan en Monica,
Corrie en Rob,
    Stefan en Laura,
    Iris en Christian.
Petra en Cor.



Overige downloads (sommige bestanden zijn groot)